De Vico obserwował także Saturna i struktury jego pierścieni. Prawdopodobnie jako pierwszy zaobserwował zjawisko znane dziś jako Przerwa Enckego. Z sukcesem precyzyjnie wyznaczył okres obrotu Wenus (8 sierpnia 2011) "...obtains the incredibly precise value of 23h 21mn 21.934s".. Nosił się z zamiarem stworzenia atlasu gwiazd aż do 11mag. W czasie rewolucji we Włoszech w 1848 roku został zmuszony do zaprzestania swoich badań. Nie zgodził się na pozostanie w Rzymie i dołączył do wygnanych jezuitów, podróżując do Paryża, Londynu i USA, gdzie został przyjęty przez prezydenta. To życzliwe spotkanie zaowocowało jego pracą w Georgetown College. Postanowił jednak wrócić do Europy, aby nakłonić do współpracy jednego ze swoich kolegów, jednak trudy podróży okazały się zbyt wielkie i zmarł w Londynie tego samego roku.
Krater księżycowy De Vico i planetoida (20103) de Vico noszą także jego nazwisko, jak również obserwatorium astronomiczne mieszczące się w okolicy Monte d'Aria w gminie Serrapetrona.
Przypisy
Zobacz też C/1845 D1 de Vico C/1846 B1 de Vico C/1846 O1 de Vico-Hind C/1846 S1 de Vico