– japoński duchowny katolicki, biskup Jokohamy i przewodniczący Konferencji Episkopatu Japonii, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Życiorys Studiował w seminarium i na uniwersytecie w Tokio, później w Rzymie na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana. 21 grudnia 1957 święceń kapłańskich udzielił mu arcybiskup Pietro Sigismondi. Po powrocie do Japonii pracował w archidiecezji tokijskiej. Był m.in. sekretarzem arcybiskupa Petera Tatsuo Doi, wicekanclerzem archidiecezji, notariuszem i zastępcą oficjała (przewodniczącego) trybunału arcybiskupiego, członkiem rady prezbiterów i komisji ds. przygotowania synodu archidiecezjalnego.
5 lutego 1970 został mianowany biskupem pomocniczym Tokio, ze stolicą tytularną Oreto. Sakry biskupiej udzielił mu 29 kwietnia 1970 w Tokio arcybiskup Bruno Wüstenberg, pełniący wówczas obowiązki pronuncjusza w Japonii. W październiku 1979 Hamao został przeniesiony na stolicę biskupią Jokohama. Stojąc na czele tej diecezji był także przewodniczącym Konferencji Episkopatu Japonii w latach 80. XX w. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, w tym w specjalnej sesji poświęconej Kościołowi Azji w 1998.