Bitwa o wzgórza Seelow – część operacji berlińskiej (16 kwietnia – 2 maja 1945 roku), jeden z ostatnich szturmów na duże niemieckie stanowiska obronne w II wojnie światowej. Bitwa stoczona w dniach od 16 do 19 kwietnia 1945 roku. Blisko milion żołnierzy radzieckich z 1 Frontu Białoruskiego (w tym 78 550 Polaków z 1 Armii Wojska Polskiego) pod dowództwem Gieorgija Żukowa atakowało pozycję znaną jako „brama do Berlina”Inna nazwa „wrota berlińskie”.. Po stronie niemieckiej walczyło około 91 000 niemieckich żołnierzy z 9 Armii dowodzonej przez Theodora Bussego, wchodzącej w skład Grupy Armii „Wisła”.
Bitwa o wzgórza Seelow często jest włączana do bitwy o Odrę i Nysę, jednak w okolicach wzgórz Seelow (był to jeden z punktów przeprawowych wzdłuż Odry i Nysy, gdzie przeprowadzony był radziecki desant) toczono najwięcej zaciekłych walk w czasie całej przeprawy przez Odrę i Nysę Łużycką, dlatego uważa się ją za oddzielną bitwę. Bitwa nad Odrą i Nysą była pierwszym etapem, który rozpoczął bitwę o Berlin, jej rezultatami były okrążenie zgrupowania frankfurcko-gubińskiego9 Armię i część 4 Armii Pancernej zwano zgrupowaniem frankfurcko-gubińskim. i bitwa pod Halbe.