18 kwietnia Na południu front Koniewa odepchnął 4 Armię Panc, lewe skrzydło Grupy Armii „Środek” zostało wycofane przez Ferdinanda Schörnera. Schörner trzymał swoje dwie rezerwowe dywizje pancerne na południu osłaniając środek, zamiast wykorzystać je do pomocy 4 Armii Panc. Był to punkt zwrotny w bitwie, ponieważ pozycje zarówno Grupy Armii „Wisła”, jak i Grupy Armii „Środek”, stawały się nie do obrony. Gdyby 4 Armia Panc. nie cofnęła się z pozycji, zostałaby okrążona. 18 kwietnia osiągnięty sukces 5 Armii Uderzeniowej i 8 Armii Gw. był kontynuowany przez główną grupę uderzeniową. 61 Armia walczyła o Neuenhagen i Gabow. Wzgórza Seelow zostały ominięte od północy (47 Armia opanowała większość Wriezen), podczas tego manewru armia radziecka napotkała kontrataki niemieckich rezerw (11 DGPanc. SS „Nordland” i 23 DGPanc. SS „Nederland”). Przed zmierzchem postęp na prawej flance wynosił 3-5 kilometrów, a postęp na środku od 3 do 8 kilometrów i tym samym 1 Front Białoruski osiągnął trzecią i ostatnią linię obrony.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa o wzgórza Seelow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.