Od 1944 ze względu na zły stan zdrowia poświęcił się wyłącznie pisaniu. Napisał monografię poświęconą św. Jackowi oraz dokończył pisanie książki pt. Pełnia modlitwy. 3 kwietnia 1948 roku po raz ostatni odprawił Mszę świętą. Zmarł 18 maja 1949 roku wskutek ciężkiego ataku serca. Pogrzebany został w Krakowie na cmentarzu Rakowickim. W 1960 roku szczątki zostały przeniesione do Kościoła św. Jacka w Warszawie. Proces beatyfikacyjny o. Woronieckiego został zainicjowany 7 grudnia 2004. Rolę postulatora pełnił dominikanin, o. Andrzej Potocki. Ulica na lubelskiej dzielnicy Wrotków nosi jego imię.
O. Woroniecki chorował na wagotonię, uremię i neurastenię. Znał 10 języków obcych.
Myśl O. Jacek Woroniecki czerpał przede wszystkim z myśli św. Tomasza z Akwinu. Niemal każda jego praca miała w sobie coś z myśli Akwinaty. O. Woroniecki swój osąd myśli św. Tomasza zawarł w pracy Katolickość tomizmu. Podkreślał uniwersalizm tomizmu. Zdaniem o. Bocheńskiego, o. Woroniecki był najwybitniejszym ówcześnie żyjącym polskim tomistą.