Wykłady z prawa międzynarodowego publicznego i prywatnego prowadził Zygmunt Cybichowski. Wydział Nauk Matematycznych i Przyrodniczych Uniwersytetu zorganizował od podstaw Józef Wierusz-Kowalski, który następnie w roku akademickim 1897/1898 był rektorem uczelni. W latach 1897–1901 jako asystent Wierusza-Kowalskiego na uniwersytecie pracował Ignacy Mościcki, późniejszy prezydent II RP w latach 1926–1939. Innym asystentem był Jan Modzelewski, późniejszy przedsiębiorca we Fryburgu i dyplomata, długoletni poseł nadzwyczajny i pełnomocny w Bernie.
W 1896 roku profesorem chemii organicznej i analitycznej na nowo powstałym Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu został Augustyn Bistrzycki, któremu powierzono kierowanie laboratorium chemicznym. W roku 1906 katedrę chemii objął Tadeusz Estreicher. Wykładał tu do 1919 r.. Pełniąc obowiązki profesora nadzwyczajnego chemii nieorganicznej i ogólnej oraz kierownika II Zakładu Chemicznego zorganizował tu m.in. laboratorium kriogeniczne. W latach 1902–1904 asystentem w katedrze chemii organicznej był Karol Dziewoński, późniejszy profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Profesorem biologii był znany bakteriolog Zygmunt Glücksmann.