Renato Raffaele Martino (ur. 23 listopada 1932 w Salerno, zm. 28 października 2024 w RzymieE' morto il cardinale Martino, aveva 91 anni ) – włoski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, dyplomata watykański, arcybiskup, pronuncjusz apostolski w Tajlandii – jednocześnie delegat apostolski w Laosie w latach 1980–1986, delegat apostolski w Singapurze w latach 1981–1986, delegat apostolski w Malezji i Brunei Darussalam w latach 1983–1986, stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w latach 1986–2002, przewodniczący Papieskiej Rady Iustitia et Pax w latach 2002–2009, kardynał diakon od 2003, przewodniczący Papieskiej Rady do spraw Opieki Duszpasterskiej Emigrantów i Osób Podróżujących w latach 2006–2009, kardynał protodiakon Kolegium Kardynalskiego w latach 2014–2024.
Życiorys Studiował na kilku uczelniach rzymskich – na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim (filozofię i teologię), na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim (prawo cywilne i kanoniczne, doktorat z prawa kanonicznego), przy Trybunale Roty Rzymskiej. Na Papieskiej Akademii Kościelnej w Rzymie zdobył przygotowanie dyplomatyczne. 27 czerwca 1957 przyjął w Salerno święcenia kapłańskie z rąk miejscowego arcybiskupa Demetrio Moscato.