right|240px Henryk V Blondel (ur. 1212, zm. 24 grudnia 1281 w Moguncji) – hrabia Luksemburga od 1247.
Był najstarszym synem hrabiny Luksemburga Ermezyndy z jej drugiego małżeństwa z Walramem III, księciem Limburga. Po śmierci matki w 1247 odziedziczył tron hrabiowski w Luksemburgu, a także Arlon. Próbował poszerzać terytorium księstwa drogą ekspansji zbrojnej, poniósł jednak porażkę w dwóch wojnach. Sukcesy w działaniach w celu powiększenia znaczenia Luksemburga przyniosły natomiast działania matrymonialne hrabiego. Warto zwrócić uwagę, że wszystkie trzy małżeństwa córek Henryka silniej wiązały Luksemburg ze strefą romańską, doprowadziły m.in. do zwiększenia popularności języka francuskiego w tym rejonie, dowodzą także coraz silniejszego wiązania się hrabiego Luksemburga z królami francuskimi, mimo pozostawania częścią słabnącego Cesarstwa. W okresie panowania Henryka Luksemburg poszerzył się o hrabstwo Vianden, Arrancy, Ambleve i Sankt Vith.
Jako pierwszy z władców Luksemburga pieczętował się herbem, który dziś stanowi herb Luksemburga: lew limburski w polu w białe i błękitne pasy ułożone poziomo.