Naropa (tyb.; sanskryt: Nadaprada, ur. 1016, zm. 1100) – indyjski mistyk i mnich buddyjski, uczeń Tilopy, brat Nigumy, a także główny nauczyciel Marpy.
Naropa należy do Złotej Girlandy, oznacza to, że był dzierżawcą linii przekazu buddyzmu tybetańskiego szkoły kagyu, uważany był również za znakomitego uczonego. Wielki mistrz medytacji, znany jest z wydzielenia i rozwinięcia sześciu jog Naropy. Praktyki te zostały ułożone tak, aby umożliwić szybsze osiągnięcie oświecenia.
Wielu Karmapów linii kagyu spędziło dłuższy czas na doskonaleniu się w jednej lub kilku z tych sześciu jogicznych praktyk. Praktyki te pochodzą od Buddy i były przekazywane w nieprzerwanej linii poprzez Tilopę, Naropę i dalej, aż do dzisiaj.
Naropa urodził się w rodzinie braminów. Od najmłodszych lat pragnął studiować nauki i ćwiczyć się w medytacji. Nie chcąc sprzeciwiać się woli rodziców, zgodził się na zaaranżowane małżeństwo z dziewczyną pochodzącą również z rodziny braminów. Po ośmiu latach wspólnego życia, oboje zdecydowali o rozwiązaniu małżeństwa i przyjęli święcenia mnisie.