O książce Niektórzy recenzenci nazwali tę książkę „czarną księgą stulecia”. Mimo ogromnej liczby prac na temat Szoa do dziś wiadomo stosunkowo niewiele o mordach dokonanych na Żydach radzieckich oraz ich oporze, przy czym wiedza ta w większości przypadków wywodzi się z akt oprawców zbrodni. Czarna księga należy z tych względów do najważniejszych oryginalnych źródeł na ten temat.
Nieznana Czarna księga W dostępnym od kilku lat archiwum Żydowskiego Komitetu Antyfaszystowskiego znaleziono materiały, których nie opublikowano w czarnej księdze nie tylko z braku miejsca. Obejmowały one ponad 6 tys. stron. W 1993 wybrano z nich 93 relacje, które ukazały się drukiem w liczącej 463 strony książce Nieznana czarna księga (Arad, Pawłowa, Altman i in., Nieizwiestnaja Cziornaja Kniga, Moskwa-Jerozolima 1994.). Teksty te zostały przedtem zignorowane również dlatego, że mówiły o udziale miejscowej ludności w mordowaniu Żydów. We wstępie czytamy między innymi: W relacjach tych często ocierają się o siebie zdrada i bohaterstwo, rozpacz i nadzieja, nikczemność i ofiarność.