Włodzimierz Aleksandrowicz Romanow (ros. Владимир Александрович Романов; ur. w Petersburgu, zm. 17 lutego 1909 tamże) – wielki książę rosyjski, wojskowy, od 1880 generał kawalerii, senator, członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego.
Życiorys Włodzimierz Aleksandrowicz urodził się 22 kwietnia 1847 w Carskim Siole. Był czwartym dzieckiem i trzecim spośród ośmiu synów Aleksandra II i jego żony Marii z Hesji-Darmstadt (1824–1880)Dwóch najmłodszych synów Aleksandra II pochodziło z drugiego (morganatycznego) małżeństwa z Katarzyną Dołgorukową., która po przejściu na prawosławie przyjęła imię Marii Aleksandrowny.
Miał osiem lat, gdy po śmierci cara Mikołaja I, jego ojciec Aleksander został kolejnym rosyjskim monarchą. Wielki Książę był człowiekiem dobrze wykształconym. Przez całe życie interesował się literaturą i sztuką. Jednak, jak wszyscy męscy członkowie rodu Romanowów miał poświęcić się karierze wojskowej. Jako trzeci syn w licznej rodzinie carskiej, był początkowo daleko od sukcesji do tronu rosyjskiego. Jego miejsce w porządku dynastycznym zmieniło się w 1865 roku, kiedy to zmarł jego najstarszy brat Mikołaj. Stał się wówczas bezpośrednim następcą swego brata Aleksandra. W przeciwieństwie do Aleksandra Włodzimierz był dowcipny i ambitny.