Antoni Wąsik (ur. 24 lutego 1886 w Warszawie, zm. 19 maja 1956) – polski działacz socjalistyczny i związkowy. Zesłaniec syberyjski i więzień stalinowski. Ojciec działacza PPS na emigracji Stanisława Wąsika.
Życiorys Urodził się 24 lutego 1886 w Warszawie, w rodzinie Teodora i Teofili z Waśkiewiczów. Od 1904 członek Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1905 jako uczeń organizował strajk szkolny w Gimnazjum Praskim w Warszawie. Skazany na zesłanie na Syberię, na którym przebywał od 1907 do 1911. W Tobolsku zdał egzamin maturalnyMaria Wiśniewska, Władysławiacy, „Kronika Warszawy” 2/2008.. Od 1911 pracował w Odessie, m.in. jako sekretarz Rady Zjazdów Przedstawicieli Przemysłu i Handlu Południowej Rosji, sekretarz następnie wiceprzewodniczący Rady do Spraw Obrony Państwa na okręg odeski. W okresie I wojny światowej działał w PPS Lewicy w Odessie. Uczestnik rewolucji lutowej 1917, został wybrany członkiem rady miejskiej w OdessieTadeusz Jabłoński, W Związku Robotników Przemysłu Spożywczego w Polsce, [w:] PPS. Wspomnienia z lat 1918–1939, Tom 1, Warszawa 1987, s. 269–270.. Powrócił do kraju w lutym 1923. W okresie międzywojennym działacz PPS, członek komitetu dzielnicowego Praga, po 1928 członek i wiceprzewodniczący okręgowego komitetu robotniczego PPS w Warszawie.