Sonata wchodziła w skład repertuaru, który Jane Stirling grała podczas nauki u Chopina.
Budowa Utwór składa się z czterech części: Allegro maestoso – allegro sonatowe; metrum ; 204 takty Scherzo (Molto vivace) – w formie ABA; metrum ; 216 taktów Largo – w formie ABA; o charakterze nokturnu; metrum ; 120 taktów Finale (Presto, non tanto agitato) – w formie ronda; metrum ; 286 taktów
Umieszczenie scherza jako drugiej części cyklu sonatowego jest typowe dla twórczości Chopina.
Recepcja Zdaniem Hugona Leichtentritta II temat z I części to „jeden z najpiękniejszych lirycznych pomysłów, jakimi fortepian poszczycić się może”.
Prace nad kompozycją zostały przedstawione przez Jarosława Iwaszkiewicza w utworze pt. Lato w Nohant.
Nagrania Sonatę op. 58 w całości nagrali m.in. Percy Grainger (1926), Alfred Cortot (1931), Moriz Rosenthal (1939), Alexander Brailowsky (1939), Dinu Lipatti (1946), Jacques Abram (1949), Heinrich Neuhaus (1950), Robert Casadesus (ok. 1950), Guiomar Novaes (ok. 1950), Alexander Uninsky (ok. 1950), Lew Oborin (ok. 1952), Victor Schiøler (ok. 1952), Witold Małcużyński (ok. 1953), Stefan Askenase (ok. 1953), Alexander Brailowsky (ok.