W 2006 uzyskał reelekcję do Sejmu IX kadencji, gdzie pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego klubu poselskiego JL.
W 2008 odszedł z partii i związał się ze Związkiem Obywatelskim, z listy którego w wyborach w 2009 kandydował do Parlamentu Europejskiego; zajął pierwsze niemandatowe miejsce wśród kandydatów tego ugrupowania. W wyborach w 2010 został wybrany na posła z ramienia koalicji Jedność. W latach 2010–2011 pełnił funkcję sekretarza Sejmu X kadencji.
1 grudnia 2011 w związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego został posłem do Parlamentu Europejskiego. W 2014 nie uzyskał reelekcji do PE, w tym samym roku ponownie został jednak wybrany do parlamentu krajowego z listy Jedności. W 2016 był kandydatem tego ugrupowania na premiera, gdy do dymisji podała się Laimdota Straujuma. W rządzie Mārisa Kučinskisa w lutym tego samego roku został ministrem oświaty i nauki.
W listopadzie 2018 odszedł z gabinetu, obejmując wakujący mandat eurodeputowanego VIII kadencji. Wykonywał go do lipca 2019. W 2020 został wybrany na radnego Rygi.