W obrębie sali operacyjnej użyto środkowodewońskich wapieni płytowych, prawie czarnych, użylonych białym kalcytem, z Zagórza (obecna dzielnica Kielc). Główna klatka schodowa ozdobiona została czterema rodzajami wapienia: „bolechowickim” (wapień dewoński – balustrady, podstopnice, obłożenie ścian), „Morawica” (wapień jurajski z Morawicy i Woli Morawickiej – podesty i stopnice), „Zelejowa” i „Dębnik” (czarny wapień dębnicki – poręcze, listwy oraz cokoliki przypodłogowe na sali operacyjnej). W 1996 zastąpiono zniszczoną „Zelejową” przy windach wapieniami bolechowickimi. W 1991 przeprowadzono niewielkie prace kamieniarskie w piwnicach z użyciem tureckiego marmuru „Seyitgazi” (200 km na zachód od Ankary). Od 1996 do 1998 prowadzone były dalsze prace według projektu prof. Henryka Regimowicza. Zastosowano wówczas szary granit strzeblowski i czarny gabronoryt z Gorbulewska (Ukraina, na północ od Żytomierza). W 1998 wykonano nową posadzkę we wschodniej sali kasowej oraz w głównym holu kasowym – wykorzystano wtedy biało-szare granity strzegomskie oraz gabra z Zimbabwe (Chitwzguinza)Henryk Walendowski, Kamień naturalny w gmachu PKO w Poznaniu, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/1999, s.249-255, ISSN 0137-3552.