129 samodzielny pułk artylerii Obrony Przeciwlotniczej Kraju – oddział przeciwlotniczy ludowego Wojska Polskiego.
Jednostka sformowana została w 1952 jako 129 samodzielny pułk artylerii OPL średniego kalibru. Głównym zadaniem pułku była ochrona zespołu portowego Szczecin–Świnoujście.
Formowanie pułku i zmiany organizacyjne
Pułk sformowany został na podstawie rozkazu MON nr 0044/Org. z 17 maja 1951 z terminem realizacji od 1 maja do 20 listopada 1952. Miejscem formowania stał się kompleks koszarowy przy ulicy Ku Słońcu 35 w Szczecinie. Pierwsi żołnierze przybyli do pułku wiosną 1952, a dowództwo nad nimi objął przewidywany na zastępcę dowódcy pułku ds. liniowych por. Jerzy Maszewski. W lipcu do pułku zaczął napływać sprzęt samochodowy z Elbląga, a 21 października 1952 przybył jego pierwszy dowódca ppłk Bolesław Koszelski. 18 listopada do jednostki wcielono 388 poborowych, którzy, po zakończeniu szkolenia podstawowego, 18 stycznia 1953 złożyli przysięgę wojskową. Trzon bojowy pułku stanowiły trzy dywizjony artylerii przeciwlotniczej, każdy po dwie baterie czterodziałowe, przy czym 3. dywizjon był pododdziałem szkolnym. Zasadnicze uzbrojenie stanowiły 85 mm armaty przeciwlotnicze wz.