Żołnierze zespołowo rywalizowali o miano przodującej baterii, a później także plutonów i „Drużyn Służby Socjalistycznej”, indywidualnie natomiast o tytuł „Wzorowego Artylerzysty”, „Wzorowego Łącznościowca”, „Wzorowego Sanitariusza” itp., a od 1958 „Wzorowego Żołnierza” i „Wzorowego Kierowcy”. Na czele komisji zajmującej się przyznawaniem wyróżnień stał zastępca dowódcy ds. liniowych. Ważnym zagadnieniem dla oddziałów przeciwlotniczych, obok szkolenia ogniowego i udziału w ćwiczeniach taktycznych, były kwestie utrzymywania odpowiedniego stanu gotowości bojowej. W przypadku pułku oznaczało to szybkie opuszczenie terenu koszar, zajęcie stanowisk ogniowych w wyznaczonym rejonie i pozostawanie w gotowości do odparcia ataku powietrznego. W 1959 w pułku uruchomiono wieczorową szkołę dla pracujących którzy nie ukończyli 6 i 7 klasy szkoły podstawowej. Zajęcia w niej prowadzili nauczyciele szczecińskich szkół. Przez kilka lat istnienia szkoły świadectwa jej ukończenia uzyskało kilkuset żołnierzy.