Praktykant dokumentuje okresy szkoleń zagranicznych w dzienniku. Opisuje tam, ze swojego punktu widzenia, jakie techniczne, językowe, międzykulturowe i międzyludzkie umiejętności i wiedzę zdobył(a) podczas pobytu za granicą. W ten sposób wiadomo, czego praktykant nauczył się ponad standardowy program szkolenia. Jest to interesujące zarówno dla obszaru szkoleń, jak i innych działalności następujących po nich. Spółki gospodarze i spółki wysyłające mają dostęp do dziennika i możliwość wglądu w przebieg pobytu oraz przedstawianie uwag ze swojej perspektywy.
W umowie o kształcenie, praktykant i placówka kształcenia zawodowego uzgadniają sposób wymiany nauczanego materiału akademickiego podczas pobytu. Będą to treści i formy komunikacji dostosowane do potrzeb uczestników. Umowa dotycząca kształcenia została skonstruowana z perspektywy realiów niemieckich. Może ona służyć jako wzór do przygotowywania takich umów w placówkach kształcenia zawodowego w innych krajach. Może ona być dostosowywana do okoliczności obecnych w innych krajach przy wysyłaniu z nich praktykantów za granicę.