Spółki wysyłające Zgodnie z prawem niemieckim, jeżeli jeden okres kształcenia za granicą trwa dłużej niż cztery tygodnie, wówczas, zgodnie z § 76, ustęp 3 Ustawy o Szkoleniach (Ustawy o Kształceniu Zawodowym), wymagany jest plan szkoleń, uzgodniony z odpowiednim urzędem. W planie tym spółka wysyłająca i spółka – gospodarz ustalają, jakie treści będą nauczane na całym międzynarodowym etapie. Opiera się to o politykę szkoleniową kraju wysyłającego. Plan szkoleniowy ma być przedłożony do kompetentnego urzędu, takiego jak Izba. Plan szkolenia został skonstruowany z perspektywy realiów niemieckich. Może ona służyć jako wzór dla firm i instytucji szkoleniowych w innych krajach. Może on być dostosowany do warunków panujących w poszczególnych krajach.
Uczestniczące firmy i praktykanci powinni zawrzeć umowę regulującą warunki okresu szkolenia za granicą. Standardowa umowa to propozycja porozumienia pomiędzy niemiecką spółką wysyłającą, niemiecką spółką gospodarzem i praktykantem. Istnieje możliwość dodawania kolejnych punktów na żądanie, jak też ich zmieniania lub anulowania.