Historia zbiorów muzealnych Było to najstarsze obok Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie muzeum typu przemysłowego na ziemiach polskich, zorganizowano je 11 lat po wzorcowym muzeum londyńskim (1857) oraz 5 lat po wiedeńskim Muzeum Sztuki i Przemysłu z 1863. W tamtym czasie było to również jedyne muzeum krakowskie ponieważ Czartoryscy udostępnili swoją kolekcję w 1876, a Muzeum Narodowe w Krakowie powstało w 1879.
Muzeum organizowało wzorcowe warsztaty rzemieślnicze, pełniło rolę szkoły artystycznej. Zbiory obejmowały obiekty rzemiosła artystycznego i użytkowego polskiego i zagranicznego oraz wytwory polskiej i obcej sztuki ludowej, posiadało eksponaty z wypraw afrykańskich, syberyjskich Benedykta Dybowskiego oraz amerykańskich Konstantego Jelskiego. Muzeum skompletowało również kolekcję artystycznego tkactwa, haftów i ceramiki, cenną kolekcje porcelany polskiej z Korca i Baranówki oraz fajansów z ziem polskich od XVII do XIX wieku.
W 1912 zbiór muzealny szacowano na 30 tysięcy obiektów obejmujący 20 działów, działała także biblioteka licząca 9 tysięcy woluminów, w 1926 trafiała tu także biblioteka Wyższych Kursów dla Kobiet oraz cenny księgozbiór Towarzystwa Miłośników Książki.