Mahamudra (sanskryt. mahāmudrā; wymowa tybetańska. ciakcien; tyb. ཕྱག་ཆེན།; Wylie. phyag chen) – naturalny stan oraz kompleksowy system prowadzący do tego stanu związany z tantrami jogi najwyższej „nowożytnego przekazu” sarma (Wylie. gsar ma) bądź tantrami wewnętrznymi (Wylie. nang rgyud) „starożytnego przekazu” ningma (Wylie. rnying ma) buddyzmu tybetańskiego. W przekazie sarma są to najefektywniejsze i najbardziej cenione nauki i praktyki.
Etymologia Słowo mahamudra z sanskrytu można tłumaczyć jako Wielka (maha) Pieczęć lub Ślad (mudra), gdzie np. alegoria do pieczęci sygnującej wosk gwarantując autentyczność listu, co w tym przypadku odnosi się do „Doskonałego Oświecenia”. Tybetańskie słowo mahamudra to ciakcien, czyli skrót terminu ciakgjacienpo (tyb. ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་, Wylie. phyag rgya chen po).
Ciakgjacienpo ma następujące znaczenie9th Karmapa Wangchuk Dorje „Mahamudra: The Ocean of Definitive Meaning (Nges don rGya mtsho)”, Nitartha publishing, 2001.: ciak, odnosi się do osobistego i autentycznego zrealizowania obecności „pustości” (siunjata) wybiegającego poza werbalne bądź myślowe konstrukcje, gja, odnosi się do słowa „pieczęć”, która uprawomocnia stan niezmienionego autentycznego „samo-wyzwolenia”, nienarodzonego naturalnego stanu (ang.