Czapla białoskrzydła (Ardeola bacchus) – gatunek migrującego ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae). Występuje w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Nie jest zagrożony.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy naukowo opisał w 1855 roku Karol Lucjan Bonaparte, nadając mu nazwę Buphus bacchus. Jako miejsce typowe autor wskazał Półwysep Malajski. Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Ardeola (rodzaj Buphus nie jest już uznawany). Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia thumb|left|200px|Czapla białoskrzydła w szacie spoczynkowej (zimowej) 240px|mały|Osobnik w szacie spoczynkowej wzbijający się do lotu Długość ciała ok. 42–52 cm; masa ciała 280–332 g; rozpiętość skrzydeł 75–90 cm. Charakterystyczne białe skrzydła, żółty dziób z czarną końcówką, zielone oczy i nogi. W szacie godowej upierzenie biało-czerwono-niebieskie, a w szacie spoczynkowej szaro-brązowe.
Występowanie Występuje na płytkich i słonych mokradłach i zbiornikach wodnych subtropikalnej wschodniej Azji, głównie w Chinach i Japonii. Jego areał osobniczy koncentruje się na nizinach, ograniczają go subarktyczne regiony na północy oraz góry na zachodzie i południu. Normalny lęg to 3–6 niebiesko-zielonych jaj.