1930).
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 67-5-21).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (30 kwietnia 1927)M.P. z 1927 r. nr 100, poz. 245 „za długoletnią pracę na polu nauczania i wychowania młodzieży polskiej i opiekę nad uczniem żołnierzem w czasie najazdu bolszewickiego”.
Upamiętnienie Na przełomie 1936/1937 przemianowano ulicę Hortensji na ulicę Wojciecha Górskiego. Byli wychowankowie gimnazjum utworzyli Fundację Wojciecha i Anieli małż. Górskich. Po upadku powstania warszawskiego budynek uległ całkowitemu zniszczeniu. Po wojnie szkoła działała krótko przy ul. Emilii Plater, od 1947 w budynku przy ul. Smolnej (obecne Liceum im. Zamoyskiego). W 1957 jego miejscu postawiono popiersie pedagoga, które pierwotnie w 1937 ustanowiono w gmachu szkoły.
Przypisy
Bibliografia Górski W., Wspomnienia, Sześćdziesiąt lat pracy na niwie pedagogicznej Warszawa 1937, Nakładem Fundacji W. i A. Górskich i rodziny. Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, t. 4, Warszawa 1964, s. 367–368.
Linki zewnętrzne Wojciech Górski – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1935