W 1954 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Falun, pierwszych mistrzostwach, na których rozgrywano biegi kobiece. Razem z Margaritą Maslennikową i Walentiną Cariową zdobyła złoty medal w sztafecie. Indywidualnie okazała się najlepsza na dystansie 10 km techniką klasyczną. Cztery lata później, podczas mistrzostw świata w Lahti wspólnie z Radją Jeroszyną i Alewtiną Kołcziną obroniła tytuł wywalczony w sztafecie. W biegu na 10 km pokonała ją jedynie Kołczina, wobec czego Kozyriewa zgarnęła srebrny medal. Startowała także na mistrzostwach świata w Zakopanem w 1962 roku, gdzie razem z Mariją Gusakową i Alewtiną Kołcziną triumfowała w sztafecie zdobywając swój trzeci z rzędu złoty medal mistrzostw świata w tej konkurencji. Indywidualnie zdobyła srebrny medal w biegu na 5 km, w którym wyprzedziła ją tylko Kołczina. Była także czwarta w biegu na 10 km, walkę o brązowy medal przegrała z Gusakową. Na kolejnych mistrzostwach świata już nie startowała.
W 1955 roku wygrała bieg na 10 km podczas Holmenkollen ski festival zostając tym samym pierwszą zawodniczką ze Związku Radzieckiego, która wygrała w Holmenkollen.