thumb|240px|Widok na Golicę z Doliny Borowianki
Golica Huciańska, Golica, Holica (słow. Holica) – wybitny, lesisty szczyt w słowackich Tatrach Zachodnich, wznoszący się na wysokość 1342 m n.p.m. Znajduje się w bocznej grani odchodzącej od Jaworzyńskiej Kopy (Javorina, 1280 m) i zakończonej Ostrym Wierchem Kwaczańskim (Ostrý vrch, 1129 m). Od Jaworzyńskiej Kopy Golica oddzielona jest Jaworzyńską Przełęczą (Hutianske sedlo, sedlo Javorina, 1187 m), od Ostrego Wierchu natomiast Kwaczańską Przełęczą (Kvačianske sedlo, 1066 m).
Masyw Golicy góruje nad Doliną Suchą Sielnicką (Suchá dolina) oraz nad Doliną Kwaczańską (Kvačianska dolina) i jej górną częścią – Doliną Huciańską. Szczytowe partie są wypłaszczone, z kilkoma niewielkimi garbami, z których najwyższy jest środkowy. Na wierzchołku zachodnim (1340 m) stoi słupek geodezyjny. W kierunku południowym odchodzą od Golicy dwa wyraźniejsze grzbiety. Dłuższy, zachodni, rozpoczyna się niedaleko Kwaczańskiej Przełęczy i oddziela dolinę Jamnik (Suchý jarok) uchodzącą w Kwaczanach (Kvačany) od Doliny Beszeniowskiej (Bešeňovská dolina) – odgałęzienia Doliny Suchej Sielnickiej. Boczne ramię tego grzbietu zakończone jest dosyć wybitną Mesztrową (Meštrová, 870 m), opadającą ku Dolinie Suchej wapiennymi ścianami. Krótszy, wschodni grzbiet schodzi w widły Doliny Beszeniowskiej i Doliny Suchej.