180px|mały|prawo|Struktura wirusa wścieklizny 180px|mały|prawo|Pacjent ze wścieklizną Protokół Milwaukee – eksperymentalna forma leczenia objawowej wścieklizny u człowieka. Polega na wprowadzeniu pacjenta w śpiączkę farmakologiczną oraz równoczesnym podaniu leków antywirusowych. Protokół został opracowany przez dr. Rodneya Willoughby Jr. po udanej terapii Jeanny Giese. Giese, nastolatka z Wisconsin w USA, została tym samym pierwszą z kilku pacjentów, której udało się przeżyć objawową wściekliznę bez wcześniejszego szczepienia.
Według nowszych badań protokół Milwaukee okazał się nieskuteczny i nie powinien być stosowany w leczeniu wścieklizny. Jego elementy, takie jak indukowanie śpiączki, ketamina, amantadyna i rybawiryna, nie wykazały skuteczności ani w badaniach eksperymentalnych, ani klinicznych. Jedynym udowodnionym elementem leczenia jest intensywna opieka medyczna, która mogła sama w sobie mieć wpływ na przeżywalność pacjentów, nie zaś podawanie konkretnych leków.