Wilhelm (ur. 1365, zm. 31 maja 1417 w Bouchain) – książę Bawarii na Straubing (jako Wilhelm II), hrabia Hainaut (jako Wilhelm IV) i hrabia Holandii i Zelandii (jako Wilhelm VI) od 1404 z dynastii Wittelsbachów.
Życiorys Wilhelm był najstarszym synem księcia Bawarii-Straubing, hrabiego Hainaut, Holandii i Zelandii Albrechta I i Małgorzaty, córki księcia brzeskiego Ludwika I. W 1385, podczas podwójnego wesela w Cambrai ożenił się z Małgorzatą, córką księcia Burgundii Filipa II Śmiałego – syna króla Francji Jana II Dobrego (jednocześnie starsza siostra Wilhelma, Małgorzata poślubiła syna Filipa, Jana). Zapoczątkowało to trwałe związki Wilhelma z dworem burgundzkim.
W 1387 objął w imieniu ojca administrowanie hrabstwem Hainaut z tytułem hrabiego Osterbant (Ostrevant), podczas gdy jego młodszy brat Albrecht II przejął rządy w Straubing. Wilhelm uczestniczył w sprawach ojca, sprawując także często rządy w Holandii i Zelandii. Zbliżył się wówczas do jednego z dwóch stronnictw politycznych w Holandii – Hoeks. Gdy po śmierci matki Wilhelma jego ojciec związał się z Adelajdą z Poelgeest, i za jej wstawiennictwem zaczął wspierać konkurencyjne stronnictwo Kabeljaus, niezadowoleni Hoeks zamordowali ją (1393). Wilhelm próbował wstawiać się za nimi u ojca, czym wywołał jego gniew.