Robert Carl z serwisu ArkivMusic.com pisze: Nie mogę pomóc [w interpretacji IX Symfonii], lecz czuję, że budowanie utworu z najbardziej elementarnego, nawet banalnego materiału może mieć jakiś dydaktyczny sens lub być ponurym żartem w duchu humoru czasów sowietyzmu (mimo że kompozycja powstała po upadku tego imperium), po czym, przechodząc do omówienia Nunc dimittis, stwierdza: Bez względu na to, jakie są moje zastrzeżenia w stosunku do Sznitkego, Raskatow jest rewelacjąRobert Carl – omówienie IX Symfonii Sznitkego i Nunc dimittis Raskatowa (patrz: IX Symfonia Sznitkego).
Kompozytor i dyrygent William C. White analizuje i interpretuje pokrótce na swej stronie IX Symfonię Sznitkego. Pisze on: Myślę, że jest to muzyka kogoś, kto jest już martwy – jak był Sznitke, po tym jak przy kilku okazjach podczas jego wylewów bywał uznawany za klinicznie martwego. Większość tej muzyki brzmi jak rozpoznawcze wędrówki ducha podczas jego pierwszego spotkania z nowym, zaświatowym uniwersum, a następnie konkluduje: Im więcej słucham tej symfonii, tym bardziej jestem nią zaintrygowany. To z pewnością delikatne dzieło i sądzę, że jest mnóstwo bogactwa do eksplorowania w jego niuansachWilliam C. White – analiza i interpretacja IX Symfonii Alfreda Sznitkego (patrz: IX Symfonia Sznitkego).