W centrum obrazu stanowi scena ukoronowania Maryi na Królową przez Chrystusa Króla. Chrystus siedząc na gotyckim tronie, którego jedno miejsce jest wolne i, jak należy przypuszczać, przeznaczone jest dla Matki Bożej, nakłada na Jej głowę koronę. Maryja klęczy u stóp Syna. Tej niebiańskiej liturgii asystują aniołowie i święci. Tron znajduje się na szczycie piedestału złożonego z dziewięciu stopni. Aniołowie i święci są rozmieszczeni bardzo precyzyjnie wokół sceny, a nowością jest przedstawienie wielu postaci adorujących za plecami Maryi i Chrystusa. Tłum adorujących ukazuje głęboką perspektywę malarską. Podobnie jest z płytkami posadzki. One również namalowane są zgodnie z perspektywą. Święci i grający aniołowie tworzą barwny tłum, uszeregowany hierarchicznie. Wśród świętych można rozróżnić różne kategorie: patriarchów, proroków, apostołów, biskupów, fundatorów, męczenników i dziewice. Wśród postaci z lewej strony (patrząc na obraz) odnajdujemy św. Idziego, św. Mikołaja, św. Franciszka z Asyżu, św. Bernarda z Clairvaux, św. Tomasza z Akwinu, św. Dominika, św. Jana Ewangelistę, św. Piotra i innych. Z prawej strony możemy rozróżnić Marię Magdalenę ubraną na czerwono z ampułką w ręku, św. Katarzynę Aleksandryjską z kołem jako atrybutem. Powyżej dostrzec można św. Wawrzyńca z kratą, św. Szczepana, św.