Dłuższe teksty zostały umieszczone na kartach otwartych ksiąg, trzymanych przez św. Jana Ewangelistę, św. Dominika i św. Tomasza z Akwinu. Tak więc św. Jan ukazuje nam pierwsze siedem wersetów swojej Ewangelii, czyli pierwszą część słynnego Prologu, gdzie jest mowa o Chrystusie jako Słowie, które jest Bogiem, Światłem i daje Życie oraz przychodzi, aby świecić w ciemności. Jest to nawiązanie do podstawowej misji zakonu dominikanów, do którego należał Fra Angelico, jaką było głoszenie Chrystusa jako Światła i Życia.
Św. Dominik ukazuje testament pozostawiony swoim duchowym synom, dominikanom. Jest nim wezwanie do zachowania cnoty miłości, pokory i ubóstwa. Po tym następuje antyfona O spem miram.
Jedyny święty, który zwrócony jest twarzą do widza, św. Tomasz z Akwinu, ukazuje stronę bogatą w cytaty biblijne (Prz 18,4; Ps 103,13; 20,3) i liturgiczne. Jest tam również dialog Tomasza z Chrystusem, który podobno miał miejsce w kaplicy św. Mikołaja w Neapolu: Bene scripsisti de Me, Thoma, quam mercedem ergo accipies?