Nagłośnia () – nieparzysty fałd błony śluzowej krtani ssaków, oddzielający gardziel od krtani, dzięki swojej ruchomości pełniący rolę w ochronie dolnych dróg oddechowych podczas połykania. U większości ssaków ma podłoże chrzęstne stanowiące chrząstkę nagłośniową (cartilago epiglottica), z którą bywa w uproszczeniu utożsamiana i wtedy określenia „nagłośnia” i „chrząstka nagłośniowa” stosowane są zamiennie.
U człowieka nagłośnia jest rozszerzona u góry i silnie zwężająca się ku dołowi. Składa się z chrząstki, gruczołów śluzowo-surowiczych i błony śluzowej. Jej górny brzeg, stanowiący przednio-górne ograniczenie wejścia do krtani, sięga ponad kość gnykową, z tyłu od nasady języka. Po bokach fałdy błony śluzowej – fałdy nalewkowo-nagłośniowe i fałdy gardłowo-nagłośniowe łączą nagłośnię odpowiednio z chrząstkami nalewkowatymi i ścianami bocznymi gardła. Z kolei przednia powierzchnia części nadgnykowej nagłośni połączona jest z nasadą języka trzema fałdami – fałdem językowo-nagłośniowym pośrodkowym i dwoma fałdami językowo-nagłośniowymi bocznymi. Fałdy te umożliwiają nagłośni duży zakres ruchu.