W latach 80. był działaczem podziemnej „Solidarności”, m.in. w latach 1982–1984 kierował Regionalną Komisją Wykonawczą NSZZ „Solidarność” w Toruniu. Był jednym z organizatorów podziemnego pisma Toruński Informator Solidarności oraz podziemnego radia w Toruniu (razem z Jerzym Wieczorkiem, Jerzym Jeśmianowiczem i Zygmuntem Turło) oraz Telewizji Solidarność (razem z Zygmuntem Turło i Eugeniuszem Pazderskim – konstruktorami aparatury potrzebnej do przeprowadzenia akcji). We wrześniu 1985 roku aresztowany, skazany w styczniu 1986 roku na 1 rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lataOpozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–1989. Tom 2, wyd. Ośrodek KARTA, Warszawa 2002..
Członek kapituły Fundacji Polcul. W 2009 roku za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2017 roku otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności.
Przypisy
Bibliografia Opozycja w PRL. Słownik biograficzny 1956–1989. Tom 2, wyd.