hakmarrja, gjakmarrja), spoczywający na krewnych płci męskiej ze zhańbionego rodu. Rolę arbitra w sprawach spornych wynikających z Kanunu odgrywał wśród plemion północnej Albanii kapedan (kapitan, wódz) plemienia Mirdytów.

Zasady Kanunu były przekazywane drogą ustną aż do początków XX w. W latach 1910–1925 zostały zebrane i opracowane przez franciszkanina ks. Shtjefëna Gjeçova, który publikował kolejne fragmenty w czasopiśmie Hylli i Dritës. Pełny przekład w języku angielskim ukazał się w 1989. Fragmenty Kanunu w tłumaczeniu na język polski, dokonanym przez Rigelsa Haliliego, zamieściło czasopismo Krasnogruda (nr 15 z 2002).

Struktura Kanunu Kanun składa się z 12 ksiąg i blisko 1300 artykułów, określających szczegółowo sytuacje, które podlegają regulacji przez zwyczaj:

Księga Tytuł albański Tytuł w języku polskim I KISHA Kościół II FAMILJA Rodzina III MARTESA Małżeństwo IV SHPI, GJA E PRONE Dom, inwentarz i własność V PUNA Praca VI TE DHANUNAT Przeniesienie własności VII FJALA E GOJES Słowo wypowiedziane VIII NDERA Honor IX DAMET Szkody X KANUNI KUNDER MBRAPSHTIVET Kanun wobec zbrodni XI KANUNI I PLEQNIS Zasady sądzenia XII SHLIRIME E PERJASHTIME Wyjątki i wyłączenia