Swój ostatni medal w karierze zdobył na mistrzostwach świata w Falun, gdzie wraz z kolegami po raz kolejny zwyciężył w sztafecie. W swoim najlepszym indywidualnym starcie, w biegu pościgowym, zajął 5. miejsce. Startował także na mistrzostwach świata w Thunder Bay, ale bez sukcesów. Zdołał jedynie zająć 22. miejsce w biegu na 30 km stylem klasycznym.
Podczas mistrzostw świata juniorów w Kuopio w 1983 roku zajął 13. miejsce w biegu na 15 km, a w sztafecie zdobył srebrny medal. Podczas rozgrywanych dwa lata później mistrzostw świata juniorów w Täsch był piąty na 15 km, a w sztafecie zdobył kolejny srebrny medal.
Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1991/1992, kiedy to zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 4 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym dwa razy zwyciężył. W 1987 r. był mistrzem Norwegii na dystansie 15 km. W 1996 r. postanowił zakończyć karierę.
Jego była żona Inger Lise Hegge, również reprezentowała Norwegię w biegach narciarskich.