thumb|240px|Grób Władysława Czernego na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Władysław Schwarzenberg-Czerny (ur. 6 maja 1899 w Krakowie, zm. 18 grudnia 1976 we Wrocławiu) – polski inżynier, wykładowca i działacz społeczny, wiceprezydent Warszawy (1944–1945) i Gdańska (1945–1947).
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka Jana Kantego (1847–1917), profesora geografii Uniwersytetu Jagiellońskiego, i Zofii z domu Bobrzyńskiej (1862–1927). Brat Michała (zm. 1918), nauczyciela, Stefana, sędziego i wiolisty filharmonii krakowskiej, Stanisława, pianisty, oraz Zofii po mężu Krzyżanowskiej. Stryj m.in. pianistki Haliny Czerny-Stefańskiej.
Po zdaniu matury w 1917 w III Gimnazjum Klasycznym im. Jana Sobieskiego w Krakowie rozpoczął studia architektoniczne na Politechnice Wiedeńskiej. Powołany w 1920 do wojska, służył przez cztery miesiące jako saper. W latach 1921–1926 odbywał praktykę w pracowni architektonicznej prof. Romualda Gutta, studiując równocześnie na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W marcu 1927 roku obronił pracę dyplomową pt. „Plan zabudowy Gdyni” i otrzymał stopień inż. architekta. W dwudziestoleciu międzywojennym zatrudniony jako architekt miejski w Zarządzie Miejskim w Warszawie. Podczas II wojny światowej pracował jako tłumacz języka niemieckiego w administracji miejskiej, udało mu się m.in.