26 maja 1979 roku tymczasowy kościół drewniany został zmontowany, następnego dnia poświęcony przez bpa Ignacego Tokarczuka.
24 czerwca 1980 roku dekretem bpa Ignacego Tokarczuka została erygowana parafia z wydzielonego terytorium parafii Dominikanów.
Mimo represji na przełomie lat 70. i 80. XX wieku kontynuowano starania o budowę murowanego kościoła. W 1979 roku zorganizowano pierwsze nabożeństwo fatimskie.
Pozwolenie na budowę uzyskano w 1981 roku (według danych diecezji sandomierskiej – w kwietniu 1982 roku). 24 czerwca 1981 roku rozpoczęto budowę kościoła, według projektu arch. inż. Gerarda Pająka. W listopadzie 1982 roku wmurowano kamień węgielny, pochodzący z bazyliki św. Piotra w Rzymie i z Groty Objawień z Lourdes.
Od 12 grudnia 1983 roku parafia przez sześć lat była siedzibą dekanatu Tarnobrzeg-Północ w diecezji przemyskiej. Status ten utraciła po erygowaniu parafii św. Barbary.