thumb|240px|Portret krawca (ok. 1570) thumb|240px|Rycerz w czerni (ok. 1567) thumb|240px|Giovanni Bressani (1562) Giovanni Battista Moroni (ur. 1520/1524 w Albino k. Bergamo, zm. 5 lutego 1578 w Bergamo) – włoski malarz okresu manieryzmu; portrecista.
Życie i twórczość Jako kilkunastoletni chłopiec został uczniem Moretta w Brescii. Pierwsze artystyczne kroki stawiał w Trydencie, w czasie obrad soboru powszechnego (1545–1563), przesiąkając kulturą rodzącej się kontrreformacji. Przebywał tam w latach 1548 oraz 1551, malując m.in. obrazy nastawy ołtarzowej do bazyliki Santa Maria Maggiore.
Działał głównie w Bergamo i okolicach. Początkowo malował obrazy religijne, głównie ołtarzowe, dla kościołów w Brescii, Albino, Gorlago, Trydencie i Bergamo nawiązujące do stylu Lorenza Lotta. Zasłynął jednak przede wszystkim jako twórca znakomitych portretów wyróżniających się głębią psychologiczną, chłodną gamą kolorystyczną i doskonałym warsztatem malarskim. Cenił je sam Tycjan, który polecał mu osoby, których sam nie miał czasu malować: „Biegnijcie do niego, będziecie zadowoleni”M. Rzepińska, Malarstwo cinquecenta, Warszawa 1987, s. 174.. Portretował przedstawicieli lokalnej arystokracji i duchowieństwa, innych artystów oraz zwykłych ludzi pogrążonych w myślach lub zajętych codziennymi sprawami.