Z kolei w awiniońskiej bibliotece został zachowany modlitewnik kardynała Piotra Luksemburskiego, zmarłego w roku 1378, który zawiera treść modlitwy Anima Christi praktycznie w tej samej formie, jaka jest nam znana dzisiaj. Tekst modlitwy został także znaleziony na jednej z bram sewilskiego alkazaru, rozbudowanego przez Piotra I Okrutnego w latach 1350–1369. Anima Christi była tak dobrze znana w czasach św. Ignacego, że w pierwszym wydaniu „Ćwiczeń Duchownych” jest jedynie wzmiankowana, ewidentnie zakładając jej znajomość przez podejmującego ćwiczenia. Jej pełny tekst został załączony dopiero w kolejnych wydaniach.
Wstęp do Mszału Rzymskiego z 1570 roku podaje, że celebrans w drodze od ołtarza do zakrystii powinien recytować antyfonę Śpiewajmy hymn trzech młodzieńców wraz z kantykiem Błogosławcie Pana. W Gratiarum Actio post Missam w tym mszale okok kilku innych znajduje się też modlitwa Anima Christi. Po Soborze Watykańskim II w Mszale Pawła VI tych modlitw już nie ma, zmieniło się bowiem rozumienie aktu uwielbienia po Komunii św.ks. Robert Nalepka SChr, Śpiewy uwielbienia, Msza Święta nr 9/2008, s. 28.
Polski tekst Anima Christi został przetłumaczony przez ks. F.X. Głodkiewicza i zamieszczony w śpiewniku z roku 1867.
Przypisy
Kategoria:Modlitwy katolickie