W odpowiedzi Albańczycy wraz z oddziałami muzułmańskiej milicji Sandżaku, w tym D. Koničanina, zorganizowali kontruderzenie na pobliską czetnicką bazę w Raska, na północ od Novego Pazara. Pod koniec grudnia ponownie bronił Novego Pazara i Sjenicy przed kolejnymi atakami czetników. W 1942 r. milicjanci D. Koničanina uczestniczyli w aresztowaniu, a następnie deportacjach Żydów do Kosovskiej Mitrovicy (skąd trafili ostatecznie do obozów koncentracyjnych). W dalszym ciągu trwały też walki z serbskimi czetnikami, a także komunistycznymi partyzantami Josipa Broz Tity. Po wyjściu Włoch z wojny na pocz. września 1943 r., oddział D. Koničanina trafił pod zwierzchność Niemców, którzy go dozbroili i doposażyli. Milicjanci rozpoczęli patrolowanie głównych dróg i linii kolejowych. Brali też udział w niemieckich operacjach antypartyzanckich. Pod koniec 1943 r. próbował bezskutecznie podjąć współdziałanie przeciwko Niemcom i komunistycznym partyzantom z albańskimi bojownikami z Balli Kombëtar. W lipcu 1944 r. oddział D. Koničanina, podobnie jak wszystkie pozostałe oddziały milicji, wszedł w skład Policyjnego Pułku Selbschutzu SS „Sandżak”. Pod koniec 1944 r. na obszar dotąd nie zagrożonego centralnego Sandżaku wkroczyły oddziały komunistycznych partyzantów z Czarnogóry i Serbii. Džemail Koničanin, którego oddział liczył wówczas ok.