Marty Mann (ur. 15 października 1904 w Chicago, zm. 22 lipca 1980) – pierwsza kobieta we wspólnocie Anonimowych Alkoholików i autorka rozdziału "Kobieta również cierpi" w drugim i trzecim wydaniu "Wielkiej Księgi". Dzięki dziełu jej życia alkoholizm zaczął być postrzegany jako problem zdrowotny, a nie moralny.
Życie Przyszła na świat w rodzinie zaliczającej się do górnych warstw klasy średniej w Chicago. Uczęszczała do szkoły prywatnej, co pomogło jej żyć z rozmachem, dużo pijąc dzięki mocnej głowie (częsta oznaka alkoholizmu). Wyszła bogato za mąż, ale pod koniec lat dwudziestych, z powodu krachu finansowego, musiała iść do pracy.
Jej picie nasiliło się do tego stopnia, że zaczęło zagrażać nie tylko jej działalności, ale i życiu. Podjęła co najmniej jedną próbę samobójczą. W 1939 roku jej psychiatra, dr Harry Tiebout, dał jej rękopis książki Anonimowi Alkoholicy, i przekonał ją do udziału w swoim pierwszym spotkaniu AA (w tym okresie istniały tylko dwie grupy AA w całych Stanach Zjednoczonych). Pomimo kilku nawrotów w ciągu półtora roku, osiągnęła trzeźwość w 1940 r. i, z wyjątkiem krótkiego nawrotu prawie 20 lat później, pozostała trzeźwa do końca życia. Zmarła na udar mózgu w 1980.