Poznań Poznań otrzymał w 1989 roku dwa wagony typu 105NT o numerach fabrycznych 2888 i 2884. Oznaczono je odpowiednio numerami taborowymi 314 i 315, a bazę dla wozów umieszczono w zajezdni przy ul. Fortecznej. Po okresie prób, weszły do służby liniowej wożąc pasażerów na liniach numer: 20 i 23Piotr Dutkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpress , str. 184 i str. 219. W 1997 roku ostatecznie wycofano ze służby oba wozy. Wynikało to z dużej awaryjności konstrukcji i braku części zamiennych (wcześniej, przez około 3 lata wagony eksploatowano pojedynczo na liniach 3 i 4 przekładając części z jednego wozu do drugiego)Piotr Dutkiewicz, Tramwaje w Poznaniu, Poznań 2005, Kolpress , str. 199. W 2000 roku rozebrano nadwozia tych wagonów. Na bazie pozostałych podwozi z użyciem fabrycznie nowych, dostarczonych z Konstalu pudeł o numerach 05/S i 05/P, powstały dwa wagony z nowym elektronicznym impulsowym układem rozruchowym wyprodukowanym przez firmę KIEPE, a opartym na układach chopperowych. Wagon 314 wyposażono w nowy system sterowania rozruchem i hamowaniem instalując sterowany ręczną dźwignią zadajnik jazdy, zamiast stosowanych dotychczas pedałów. Zaś 315 przebudowano, wzorując się na wagonach 105NaD, na wagon czynny doczepny.