W wieku dwudziestu kilku lat zamieszkał w Karpatach, gdzie jako pustelnik miał doznać „objawienia”. Powszechnie znany był jako ludowy lekarz, uzdrowiciel i cudotwórca – baal szem, działalność taką podjął prawdopodobnie około 1733 roku. Prawdopodobnie przez kilka lat mieszkał i pracował w Tłustem. Od 1739 roku mieszkał w Międzybożu, gdzie posiadał obszerny dom, który wynajmowany był mu przez kahał, był również zwolniony ze wszystkich podatków. Był przywódcą grupy ascetów i mistyków skupionych wokół bet midraszu. Zajmował się z nimi studiowaniem Tory i kabały.
Według przekazów jego żoną miała być Hana, według niektórych badaczy było to jego drugie małżeństwo. Jego jedynym synem był . Jego wnukami byli Mojżesz Chaim Efraim z Sudyłkowa i Nachman z Bracławia.
Doktryna Nie pozostawił po sobie żadnych pism, sprzeciwiał się spisywaniu jego ezoterycznych nauk. Jego życie stało się obiektem chasydzkiej hagiografii, powstał m.in. zbiór podań i legend Sziwchej haBeszt (Ku chwale Beszta).