W 1313 roku rodzina Berzeviczy dokonała wymiany Lendaku na majątek zakonu bożogrobców w Chmeľovie. Po wymianie bożogrobcy postawili w Lendaku klasztor. W 1593 roku zakon sprzedał Lendak rodzinie Horváth-Palocsayi i stał się on ich siedzibą. W 1787 roku Lendak liczył 81 domów, w których mieszkało 750 mieszkańców. W 1828 roku wieś liczyła już 136 domów zamieszkałych przez 985 mieszkańców. W latach 1856–1879 majątki swe miały tu rodziny Hohenlohe i Salomon. Po I wojnie światowej rozkwitła w Lendaku twórczość ludowa i wypas bydła. Zaraz po II wojnie światowej, w 1946 roku wieś nawiedził olbrzymi pożar, który strawił 70% zabudowań.
Pierwotne nazwy Lendaku to: Ruda, Landeck (przed 1289 rokiem), Landok (1289), Landeck (1313), Landec (1585), Landocinum (1773), Lendak (1808).
Zabytki Do najważniejszych zabytków Lendaku należy kościół z XIV w. wybudowany w stylu gotyckim (w 1925 roku został poddany renowacji). W kościele tym znajduje się późnogotycki ołtarz pochodzący z XV w. Dawny klasztor krzyżowców został przebudowany na dom rodzinny.