Podczas opisów udanych wypraw wojennych królowie urartyjscy powoływali się na te trzy bóstwa, na przykład Argiszti I umieścił modlitwę w czwartej kolumnie rocznika chorchorskiego, wyrytego na Skale Wan w Tuszpie: „...Na trzeci dzień zebrałem wojów i wzniosłem modlitwy do Chaldiego, władcy, do boga Tejszeby, do boga Sziwiniego, do wszystkich bogów krainy Biajnili o to, czego pragnąłem dokonać na chwałę pańską; wysłuchali mojej prośby bogowie. Wystąpiłem w pochód na krainę Urme, podbiłem krainę Urme... Prośby o pomoc w walkach były prawdopodobnie najważniejszym aspektem w relacjach między władcami a bogami. Według wierzeń Chaldi był główną siłą, która przyczyniała się do zwycięstwa. Z Chaldim łączono święty ogień, jego świątynie nazywano „domem broni”, „domem tarczy”. Inną formą uczczenia bóstw naczelnych była formuła, kończąca inskrypcje na stelach i skałach: „[Jeżeli] ktoś ten napis zniszczy, [albo] ktoś go stłucze, [albo] ktoś kogokolwiek zmusi dokonać takich czynów, [...], [to] niech zniszczą [go] bogowie Chaldi, Tejszeba, Sziwini, wszyscy jego bogowie pod słońcem”Г.А. Меликишвили, Урартские клинообразные надписи..
Chaldi