W latach 1938–1944 przebywał w Afganistanie jako naczelny inżynier rządu w Kabulu. W 1944 powrócił do Polski, gdzie uzyskał nominację na wiceszefa resortu komunikacji PKWN. Przystąpił do pracy w Stronnictwie Demokratycznym, będąc członkiem jego Tymczasowej Rady Naczelnej oraz Komisji Rewizyjnej Centralnego Komitetu. 30 marca 1945 objął obowiązki wojewody gdańskiego, które pełnił do końca stycznia 1946. Po odejściu z urzędu związał się z Politechniką Gdańską, gdzie pracował jako wykładowca oraz kierownik katedry na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej. Zmarł w Sopocie i został tam pochowany.
Był odznaczony Krzyżem Komandorskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera B6-12-14) śp. Mieczysław Szczęsny Okęcki. mały|Grób Mieczysława Okęckiego na cmentarzu katolickim w Sopocie Przypisy
Bibliografia Janina Zbiniowska, Mieczysław Szczęsny Okęcki, Polski Słownik Biograficzny, Tom XXIII, 1978, s. 657–659