Ale najważniejszym meczem w historii stadionu był oczywiście ćwierćfinał Pucharu ZSRR w 1954 roku, kiedy to 22 września miejscowy Metałurh pokonał SKA Leningrad w dogrywce 2:1, po raz pierwszy w historii awansując do kwartetu półfinalistów turnieju.
W 1962 roku główna drużyna piłkarska miasta nie tylko zmieniła nazwę z Metałurh na Dnipro, ale także przeszła z zakładu Pietrowskiego pod jurysdykcję Południowej Fabryki Maszyn. Stadion pozostał własnością Pietrowki, więc całkiem logiczne jest, że Piwdenmasz pomyślał o budowie własnej areny. Otwarcie Meteora odbyło się 30 sierpnia 1966 roku, a Dnipro rozegrało swój ostatni mecz w krajowych mistrzostwach na stadionie Metałurh 10 sierpnia. Pożegnanie nie było szczęśliwe – drużyna przegrała z SKA Kijów 2:3. Miesiąc wcześniej (1 lipca) rozegrano ostatni mecz międzynarodowy na stadionie Metałurh (Metałurh – Górnik Katowice 4:1).
Później stadion Metałurh stracił swoje sportowe znaczenie. Występowały na nim drużyny rezerw, grała żeńska drużyna Dnipro oraz weterani, ale to wszystko nie mogło przyciągnąć uwagi, jaką stadion przyciągał przez poprzednie dwie i pół dekady. Wiosną 1978 roku władze klubu postanowiły zachować murawę Meteora i rozegrały na starym stadionie Metałurh pierwszy mecz 1/16 finału Pucharu ZSRR z SKA Odessa.