Jakub Szwajcer (ur. 1 grudnia 1851 w Rawie Mazowieckiej, zm. 25 czerwca 1941 w Warszawie) – polski lekarz żydowskiego pochodzenia. Zajmował się głównie organizacją służby zdrowia i chorobami zakaźnymi.
Życiorys Syn Janusza. Uczył się w szkołach w Rawie Mazowieckiej, od 1865 do 1872, potem w Warszawie, gdzie studiował medycynę. 8 grudnia 1879 otrzymał dyplom lekarza na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Od 1880 asystent-wolontariusz Szpitala Starozakonnych przy ul. Pokornej. Pracował na oddziale zakaźnym i sam zachorował na dur plamisty, jego choroba miała ciężki przebieg. W latach 1885–1902, najpierw czasowo, od 1887 na stałe, pełnił obowiązki lekarza naczelnego Szpitala Zapasowego za rogatką wolską. Od 1902 lekarz naczelny Szpitala na Czystem, jako następca Zygmunta Kramsztyka. W Szpitalu na Czystem był kierownikiem naukowym kursów kształceniowych dla lekarzy. W czasie kiedy był dyrektorem powstał Kwartalnik Kliniczny Szpitala Starozakonnych w Warszawie. Z początkiem roku 1931 ustąpił ze stanowiska.