Wchodziła w skład diecezji warszawsko-chełmskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
W czasie II wojny światowej parafia została włączona do diecezji chełmsko-podlaskiej Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Generalnej Guberni. W znajdującym się na obrzeżach miasta obozie koncentracyjnym na Majdanku, wśród ofiar było także tysiące prawosławnych (w znacznej mierze żołnierzy Armii Czerwonej). Proboszcz parafii, ks. Jakub Kostecki (przewodniczący miejscowego Ukraińskiego Komitetu Pomocy) został w 1943 zmuszony do opuszczenia Lublina.
W pierwszych latach powojennych dzięki wysiłkom proboszcza, ks. Aleksego Baranowa nastąpiło uporządkowanie spraw majątkowych parafii.
W latach 1951–1989 parafia należała do diecezji warszawsko-bielskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. W marcu 1989 restytuowano diecezję lubelsko-chełmską. 17 maja 1989 w cerkwi parafialnej miał miejsce uroczysty ingres nowo wyświęconego biskupa Abla; tym samym świątynia została podniesiona do rangi soboru katedralnego.