Życie rodzinne W 1852 roku ożenił się z Zofią Górską, siostrą generała Franciszka Górskiego herbu Boża Wola. W 1854 roku urodził im się syn Ludwik (Lucio). W 3 miesiące po urodzeniu syna zmarła jego żona Zofia, on natomiast zabezpieczył majątek na wychowanie syna i oddał go pod opiekę babki Teodozji z Krępskich Generałowej Franciszkowej Górskiej z Woli Pękoszewskiej.
Życie zakonne Michał Mycielski kontakty z zakonem jezuickim utrzymywał co najmniej od 1851 roku, kiedy pomagał w założeniu domu misyjnego w Śremie. Po śmierci swojej żony i zapewnieniu przyszłości syna, w marcu 1856 roku wstąpił do nowicjatu jezuitów Baumgartenberg koło Linzu. W 1861 roku otrzymał święcenia kapłańskie w Śremie, a w 1871 roku złożył uroczystą profesję zakonną. Do 1873 roku pracował w domach w Tarnopolu i w Śremie. W Tarnopolu był nauczycielem religii i lektorem języków obcych (francuski, włoski). W tym czasie osobiście sprawował opiekę nad swoim synem Ludwikiem, który uczęszczał do szkół jezuickich położonych w tych miejscowościach. W 1873 roku z powodu Kulturkampfu został zlikwidowany dom zakonny w Śremie, w związku z tym Michał przeniósł się na stałe do Galicji, gdzie kontynuował działalność misyjną. Następnie jako dyrektor (1893-1895) Apostolstwa Modlitwy współtworzył Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy.