Szkoda musi być poważna i naruszać podstawowe prawa człowieka.
Cudzoziemcy nie mogą uzyskać ochrony w postaci statusu uchodźcy, gdy: Podlegają wyłączeniom z mocy Konwencji Genewskiej, czyli: popełnili zbrodnię przeciwko pokojowi lub ludzkości, poważne przestępstwo o charakterze niepolitycznym przed przybyciem do Polski lub inne akty sprzeczne z zasadami i celami Narodów, a także gdy stanowią zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa polskiego; Status uchodźcy został im już nadany w innym kraju.
Akty prawne dotyczące cudzoziemców poszukujących ochrony: Konwencja Genewska z 1951 roku i Protokół Nowojorski z 1967. Konwencja jest dokumentem o podstawowym znaczeniu dla ustalenia statusu cudzoziemców poszukujących ochrony i określa prawa uchodźców. Inne istotne akty prawne to: Europejska Konwencja Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Protokół Czwarty w art. 4 zabrania zbiorowego wydalania cudzoziemców. Według art. 1 Protokołu Siódmego cudzoziemiec legalnie przebywający na terytorium jakiegokolwiek państwa może być zeń wydalony tylko w wyniku decyzji podjętej zgodnie z ustawą i o ile ma możliwość przedstawienia racji przeciwko wydaleniu, rozpatrzenia jego sprawy oraz bycia reprezentowanym dla tych celów przed właściwym organem.